Piłka na świecie: ligi zagraniczne, puchary i Polacy za granicą
Dział Świat obejmuje pięć lig, które od lat uchodzą za najmocniejsze w Europie – angielską Premier League, hiszpańską La Liga, niemiecką Bundesligę, włoską Serie A i francuską Ligue 1 – oraz europejskie puchary. Każda liga ma osobną stronę z historią, najważniejszymi klubami i polskimi akcentami.
Najwięcej polskich wątków jest dziś w Lidze Mistrzów i w ligach, w których grają reprezentanci kraju. Robert Lewandowski strzelał przez dwanaście lat w Bundeslidze – w Dortmundzie i Monachium – zanim przeszedł do Barcelony. Piotr Zieliński spędził osiem sezonów w Napoli i zdobył z nim mistrzostwo Włoch, a Wojciech Szczęsny bronił w Arsenalu, Romie, Juventusie i Barcelonie.
Osobno opisujemy ligi spoza wielkiej piątki – od Bułgarii po Bośnię – bo tam często dzieją się historie, o których w Polsce mówi się mniej, a które bywają ciekawsze od kolejnego meczu na szczycie.
Jak czytać ten dział
Każda strona ligi zaczyna się od krótkiej historii, potem opisuje kluby, które tę historię tworzyły, a na końcu wraca do polskich wątków. Strony europejskich pucharów mają osobne tabele finałów i rekordów. Artykuły o konkretnych meczach i piłkarzach są przypisane do ligi, w której się rozegrały, więc tekst o czterech golach Lewandowskiego przeciwko Realowi znajdziesz w Lidze Mistrzów, a tekst o transferze Pawła Wszołka do Sampdorii – we Włoszech.
Wielka piątka nie zawsze wyglądała tak samo. W latach 80. najsilniejsza była Serie A, w latach 90. kluby włoskie i hiszpańskie dzieliły między siebie europejskie trofea, a od połowy pierwszej dekady XXI wieku rośnie przewaga finansowa Premier League. Takie przesunięcia widać najlepiej w finałach Ligi Mistrzów i w kierunkach, w których odchodzą najlepsi piłkarze.
Wielka piątka to także pięć różnych kultur kibicowania: angielskie stadiony bez płotów, niemieckie trybuny stojące, włoskie curve ultrasów, hiszpańskie wieczorne mecze o 21:00 i francuskie derby, w których polityka miesza się ze sportem.
Na stronie każdej ligi są też odnośniki do artykułów o meczach i piłkarzach z danego kraju, zebranych w jednym miejscu.
Europejskie puchary
Obok lig krajowych w dziale opisujemy trzy europejskie rozgrywki klubowe: Ligę Mistrzów, Ligę Europy i Ligę Konferencji Europy. Każda z nich ma za sobą reformy, które zmieniały liczbę uczestników, format i podział pieniędzy. Strony poświęcone Lidze Mistrzów i Lidze Europy zawierają tabele finałów, rekordy i opis udziału polskich klubów, a artykuły o konkretnych meczach – takich jak czwórka Lewandowskiego z Realem czy finał na Wembley w 2013 roku – są podlinkowane bezpośrednio z tych stron.
Jak zmieniała się Liga Mistrzów
Puchar Europy wystartował w sezonie 1955/56 jako rozgrywki dla mistrzów krajów, grane systemem pucharowym od pierwszej rundy. Pierwsze pięć edycji wygrał Real Madryt i to on do dziś ma najwięcej tytułów. W 1992 roku rozgrywki przemianowano na Ligę Mistrzów i wprowadzono fazę grupową, a od końca lat 90. do udziału dopuszczono także drużyny, które nie zdobyły mistrzostwa w swoim kraju. To zmieniło układ sił: najbogatsze ligi wysyłają po cztery kluby, a mistrzowie słabszych lig muszą przechodzić przez kilka rund eliminacji.
O tym, ile miejsc dostaje dana liga, decyduje ranking UEFA liczony z wyników klubów z ostatnich pięciu sezonów. Dlatego każde zwycięstwo polskiego klubu w pucharach, nawet w lipcowych eliminacjach, przekłada się na szanse całej Ekstraklasy w kolejnych latach.
Ostatnie edycje należały do Paris Saint-Germain. W 2025 roku paryżanie rozbili w finale w Monachium Inter Mediolan 5:0, a rok później w Budapeszcie pokonali Arsenal w rzutach karnych po remisie 1:1.
Liga Europy i Liga Konferencji
Liga Europy jest następczynią Pucharu UEFA, a jej specjalistą jest Sevilla, która razem z latami Pucharu UEFA wygrywała te rozgrywki siedem razy. Liga Konferencji Europy ruszyła w sezonie 2021/22, a jej pierwszym zwycięzcą została AS Roma prowadzona przez José Mourinho. Polski akcent ma finał z 2025 roku – rozegrano go we Wrocławiu, a Chelsea pokonała w nim Real Betis 4:1.
Na układ sił w Europie wpłynął też wyrok w sprawie Jean-Marca Bosmana z 1995 roku. Zniósł on limity piłkarzy z krajów Unii Europejskiej w składach, więc najbogatsze kluby mogły odtąd kupować bez ograniczeń w całej Europie.